8 november 2024: Van Rockanje naar Brielle

Om 8.07 hebben we de trein richting Rotterdam. Vanaf Rotterdam Centraal met de metro verder naar Spijkenisse en daar de bus naar Rockanje. Om 10:11 kwamen we aan in Rockanje. We hebben eerst even koffietje gedaan bij DE JONGENS waar we vorige keer geëindigd zijn. En daarna zijn we van start gegaan. Heerlijk. We zijn er weer! Rond 11 uur liepen we weer tussen de koetjes, over bospaadjes, en slingerend door de duinen.  

Onderweg komen we een bunker tegen bij Oostvoorne, we lopen langs camping Kruiningergors. We komen bij een strandje met een boot, daar lopen we een heel klein stukje voor om.  Leuk plekje. Het was frisjes. We lopen met een buffje en handschoenen aan, ook nog in de middag.

We lopen een lang stuk door het mooie groene gras. We hebben flink doorgestapt, zien geen geschikt lunchplekje dus doen het met onze bammetjes onderweg.  We koersen af op de Stenen Baak, een vuurtoren die in 1630 werd gebouwd door de stadstimmerman van Brielle. 

Rond 3 uur lopen we langs het water over de stadsmuren Brielle binnen. De vestingwerken zijn nog intact, en ook twee van de vier stadspoorten. 

We maken wat foto's bij de stadspoort en lopen verder langs de enorme Sint Catharijnekerk, de Brielse Dom genoemd. Een echte blikvanger met een 57 meter hoge toren en hoge gebrandschilderde ramen. Rond half 4 komen we aan bij de Hoofdwacht. En daar zijn we aan toe. We hebben het bitterballetje en de wijn verdiend. We hebben bijna 30 km gelopen vandaag. We slapen vanavond bij Agnes. Agnes is er niet, ze is naar het theater. Maar ze heeft een app gestuurd dat de sleutel in de linker bloempot bij de voordeur ligt.  

We slapen op de tweede verdieping. Leuk plekje bij Agnes. Ze heeft van alles voor ons klaargelegd, inclusief VODF handdoekjes. Terwijl we ons aan het opfrissen zijn horen we iemand binnen komen. Het blijkt de dochter van Agnes die de fiets om komt wisselen. Ongemakkelijk wel, San loopt even naar beneden en kletst even met dochter. Die het achteraf wel wist dat er loges kwamen en het niet altijd een fijn idee vindt dat moeder dit doet. Je weet namelijk niet wie er komt. Dat vind ze spannend. Nadat we opgefrist zijn lopen we terug naar de Hoofdwacht en hebben we lekker gegeten aan ons gereserveerde tafeltje. Daarna nog even een borreltje beneden in het grand café met de mannen met helmen onder het shirt. Rond 0:00 uur zijn we weer terug gelopen, hebben we de Kaap van Rubens op verzoek van Paul doorgespit en zijn we daarmee heerlijk in slaap gevallen.